mm 11 11.4

Het atelier.

Verteld te willen vertrekken. Ontsteltenis, gebruikelijk pas als zij dat wilden. Had zich kennelijk als heel bruikbaar bewezen. Zoals in de keuken, samen met Hesta. ‘Je saus is niet in balans met ongezond’, Daarna samen die herstellen. En hij begreep waarom Estrice zo aan haar gehecht was.

Estrice een denktank volgens Hesta en daarbij vaak in onbalans. Die zij dan wist te herstellen. ‘We hebben elkaar nu eenmaal nodig’. Hem dus ook. ‘Estrice wil je nog niet missen’.

Zich zo hier steeds thuis voelen en gewaardeerd wetend. Met aansluiting op hun discour. Fransis begeleid met gitaar. De dochter van Ishma, met een verrassend boeiende stem. Waarmee ze bijverdiende.

Op de horst hadden ze ook elkaar. Onder het gezag van Chiavel. In de bergen vaak gewaagd veel eisend. Steeds moeten bewijzen dat je hem waard was.

Hesta die hem al twee keer had meegenomen naar het strand. Die wist waar en wanneer gezwommen kon worden. Even heerlijk in de woelige golven stoeien. Nu zonder De eerste keer niet. Was voor de selectie, hun zaadbank, zei ze. Kennelijk ook ter controle. Hij was dus veilig. Waarvan Estrice al meteen was uit gegaan.

Was helemaal in de ban geraakt van het atelier van Ishma. Daar onder leiding van Ftancis aan het werk gezet. In hun verdienmodel ‘wille hebbe dingen’ en dat wat mag kosten. Ishma met een gevoel voor wat men niet misten. Zoals die deinende en denkende beelden, heel erg in. En die in licht badende kolommen. Nu bezig een fries voor het atrium van een roedel. Verbouwd door haar dochter. Architect gespecialiseerd in restauraties. De fries naar het wij van dat roedel. Vrije vogels en elk uniek. Hoe daarover het nog niet eens. Zingend of met iets van vliegen.

Het atelier met ook alles voor houtbewerking. Waar een vrouw, die zijn oma had kunnen zijn, samen met een kleindochter werkte. Met als specialiteit kabinetten, kisten, kasten voor het opbergen van levensherinneringen. Hesta met van haar een kist had met vakken en laden voor haar verzameling gevonden op wadden en stranden. Estrice kasten voor haar boeken en mappen, een bureau om te schrijven.

Op school met handwerken in de ban geraakt van hout. Dit verteld meteen genodigd een paar stijlen voor een kast te bewerken. Wat hem redelijk gelukte. En met die boeiende beleving van met je handen bezig zijn. Nu eens sniet in een keuken. Estrice die een trapje met hoevastnodig had voor de bovenste planken van haar boekenkasten. Waarvoor hij een idee kreeg. Het hout voor een paal dat hij zag liggen. ‘Ga je maken’, beval oma. Wat lukte, en een ‘wille hebbe ding’ werd. Estrice helemaal verrukt. Oma die foto’s maakte voor haar site. Die er handel in zag.

Het atelier dat voor hem een openbaring werd. Ook van zichzelf, van wat hij zou willen zijn. Met z’n handen en brein inventief bezig zijn.

Ishma die mede onder de indruk was van zijn paal met tredden. Die hem uitdaagde haar te assisteren bij het bewerken van koperen platen voor die fries. Wat weer een week werd van hard werken, en met voldoening. Iets bedenken en zien dat het wat werd. Mede naar aanwijzingen van Francis.

Weken waarnaar hij terug op de horst met heimoed zou terugkijken. Het daar mede gewaardeerd worden. Vooral ook door Estrice. Kervin die wanhopig werd van alleen met Chiavel. Fransis die zijn kant uit moest en hij kon meerijden. Ze had een antieke eens ‘moet ik hebben’ sportauto.