mm 11 26.2

Ishma’s atelier.

Verteld te willen vertrekken. Ontsteltenis, gebruikelijk pas als zij dat vonden. Had zich kennelijk als heel bruikbaar bewezen. Zoals in de keuken, samen met Hesta. ‘Je saus in balans met ongezond’, Daarna samen die hersteld. En hij begreep waarom Estrice zo aan haar gehecht was.

Een denktank volgens Hesta en daarbij vaak in onbalans. Die zij ook wist te herstellen. ‘We hebben elkaar nu eenmaal nodig’. En hem dus ook. ‘Estrice wil je nog niet missen’.

Zich zo hier steeds thuis voelen en gewaardeerd weten. Met aansluiting op hun discour. Fransis begeleid met gitaar. De dochter van Ishma, met een verrassend boeiende stem. Waarmee ze bijverdiende.

Op de horst hadden ze ook elkaar. Onder het gezag van Chiavel. In de bergen vaak gewaagd veel eisend. Je steeds moeten bewijzen dat je hem waard was.

Nesta die hem twee keer al had meegenomen naar het strand. Die wist waar en wanneer gezwommen kon worden. Even heerlijk in de woelige golven stoeien. Nu zonder De eerste keer in de keuken niet. Was voor de selectie, hun zaadbank, zei ze. Kennelijk ook ter controle. Hij was dus veilig. Waarvan Estrice al meteen was uit gegaan.

Kervin die al gebeld had waar hij bleef. De missie immers volbracht. Cjiavel miste z’n keuken, ze aten u mee in de kazerne. Het woonoord van hem aan de voet van de piek van zijn horst voor zijn garde. ‘Moet me houden aan wat gebruikelijk is’.

Wilde eigenlijk ook niet weg. Was helemaal in de ban geraakt van het atelier van Ishma. Daar onder leiding van Ftancis aan het werk. In hun verdienmodel ‘wille hebbe ding’ en dat dan ook wat mogen kosten. Ishma met een gevoel voor wat men niet mocht missen. Zoals die deinende beelded, De in licht opgaande kolommen. Nu bezig een fries voor het atrium van een roedel in de buurt. Verbouwd door haar dochter. Architect en gespecialiseerd in restauraties. De fries naar de discour van dat roedel. Vrije vogels en elk anders. Hoe daarover het nog niet eens. Zingend of met iets van vliegen.

Het atelier met ook alles voor houtbewerking. Waar een vrouw, die zijn oma had kunnen zijn, samen met een kleindochter werkte. Met als specialiteit kabinetten, kisten, kasten voor het opbergen van levensherinneringen. Hesta met van haar een kist had met vakken en laden voor haar verzameling gevonden voorwerpen op wadden en stranden. Estrice kasten voor haar boeken en mappen. en bureau om te schrijven.

Op school met handwerken, figuurzagen in de ban geraakt van de geur van hout. Dit verteld meteen uitgenodigd een paar stijlen voor een kast te bewerken. Wat hem redelijk gelukte en met weer die beleving. En van met z’n handen bezig zijn. En nu een sniet in een keuken. Estrice die een paal met treden nodig had voor de bovenste planken van haar boekenkasten. Waarvoor hij een idee kreeg. Met wat we aan hout had zien liggen. ‘Ga je maken’, beval de oma. Wat lukte en een ‘wille hebbe ding’ werd. Estrice helemaal verrukt. Oma die foto’s maakte voor haar site.

Het atelier dat voor hem een openbaring werd. Ook van zichzelf, van wat hij zou willen zijn. Met z’n handen en brein inventief bezig zijn. Op Wat vooral hier zou kunnen.

Ishma die mede onder de indruk was van zijn paal. Die hem uitdaagde haar te assisteren bij het bewerken van koperen platen voor die fries. Wat weer een week werd van hard werken, en met voldoening. Iets bedenken en zien wat het werd. Mede naar aanwijzingen van Francis.

Weken waarnaar hij terug op de horst met heimwee was blijven terugkijken. Het daar ook gewaardeerd zijn. Vooral ook door Estrice.

Maar moest een keer terug. Kervin die wanhopig werd van alleen met Chiavel zijn. Fransisc die zijn kant uit moest. Hij kon meeriden. Ze had een antieke ‘moet ik hebben’ sportauto. Op benzine. Mocht weer met een in de statistieken zich aftekende ijstijd in ontwikkeling. Gas en olie die weer moesten.